Met Sporters voor AZG naar de top van de kale reus van de Provence

Met Sporters voor AZG naar de top van de kale reus van de Provence

Advertenties
Geplaatst in Run For LIfe project 2013 | Een reactie plaatsen

Alle wegen leiden naar ROME

watervliet12014 traditioneel ingezet op 3 januari met het lopen van de Runners Evergem Halve Marathon. Aangezien de marathon van Rome reeds vroeg in het seizoen valt, zal er dus snel aan de conditie gewerkt moeten worden. Op 11 januari trokken we dus richting Watervliet om er in de Leopoldsloop een rustige training van 21 km af te werken. Gezellig in een grote groep van start gegaan. Ook tussen de nieuwjaarswensen door wat tetteren over het komende loopjaar. Aan het keerpunt na 10,5 km de snelheid wat opvoeren en zien dat slechts Tony, Conny en Patricia het tempo bleven volgen. Uiteindelijk samen rustig aangekomen in 1u51’00”. Een week later richting Westdorpe om een iets snellere wedstrijd te lopen. Ik had me voorgenomen om de 13km binnen het uur te lopen. Een mooie eindtijd van 57’40” gaf me na de loop een goed gevoel. De week nadien stond Terneuzen op de agenda. Drie rondjes van 5,2 moesten er gelopen worden op het allom bekende parcours van onze DOW vrienden. Rustig aan 12k/u van start en na een tweetal km het tempo opgedreven. Aan de eindstreep best tevreden met mijn eindtijd van 1u07’30” (Wat goed is voor 13,8km/u gemiddeld). Januari kon ik afsluiten met nog een 25km training en zo een totaal van 252 km op de teller.

7/02/2014: Lange duurloop van 30km gelopen in winderige omstandigheden. 2u48 en best tevreden van mijn eerste dertiger.

Op 15/02 Leopoldsloop in Watervliet met marathonmaat Johan VDG. 27 km beuken tegen de harde wind langs het Leopoldskanaal. Conditie is goed, maar nog niet optimaal. Zondagmorgen 16/02 was er de jogging in Deinze. De benen voelden in de eerste kilometers wat gespannen aan, maar uiteindelijk de 13,2 km goed verteerd.

Zondagmorgen 22/02 naar de Trail run van de Cavavrienden in Het Leen. Op een zwaar modderig  parcours met collega Yves P de 22,5 km wedstrijd aan 10,5k/u uitgelopen. Met de 6,5 km opwarming erbij opnieuw een stevige duurloop in de benen.1653782_593508747399438_1960182355_n

 

 

 

 

Nu rustig aan blijven opbouwen naar Banyoles Mitja marato in begin maart.

Een zware verkoudheid geeft me te pakken. Wat aanmodderen met siroopkes en allerlei andere zaken helpen aan geen kant. Dus met een zware hoest richting Catalonie. Mijn ademhaling begint me na 10 km zwaar parten te spelen. Eindtijd 1u41′ is respectabel, maar het gevoel is om te sterven. Ik heb me nog nooit zo slecht gevoeld na een halve marathon. De dagen verder met onze Catalaanse en Engelse vrienden doorgebracht en plannen gesmeed voor de toekomst.

Direct na thuiskomst antibioticakuur begonnen en maar hopen dat alles vlug in zijn plooi valt.

Een week later met een iets beter gevoel en besloten om nog een halve te lopen. De Zwinstedenloop in Sluis is daarvoor de ideale gelegenheid en tevens fungeer ik daar ook als tempomaker voor Ilse. Beoogde doel 1u50. We klokken samen af in 1u45′. Het gevoel is stukken beter dan in Banyoles en ik beslis om nog 2 extra duurlopen van 25km te doen.

Donderdagmorgen 20/03 met Maria, Katrien en Johan vertrokken richting Rome met een wat onzeker gevoel. Te weinig kilometer in de benen en in hoeverre speelt de ingenomen antibiotica nog een rol.

IMG_3297Startnummer ophalen in de marathonbeurs en wat rustig rondtoeren en genieten van wat Rome te bieden geeft.

Zondagmorgen om 6u50 aan de ontbijttafel en met de metro naar de start.

Een grote massa komt samen op de Via dei Fori Imperiali voor het Colosseum.

IMG_3736Een goed uur voor de start gaan de hemelsluizen open. Tijdens het aanschuiven naar de start lopen we de Cavalopers Eddy Patricia, Filip en Kevin tegen het lijf. Elkaar succes gewenst en verder aanschuiven richting startzone. De regen blijft aanhouden. Ondertussen staat iedereen in de startbox en is er geen uitweg om te schuilen. Gelukkig had ik me van een regenjasje voorzien om het lichaam warm en droog te houden.  Om 9u weerklinkt het startschot. Johan en ik hadden beslist om zeker niet te snel van stapel te lopen. Na  5km klokten we 28 min af. Alles voelt goed, dus beslissen we om het tempo naar 12km/u te brengen.

Stelselmatig lopen we groepjes voorbij en kunnen we genieten van het mooie Rome.Het traject brengt ons langs vele mooie plaatsen. De doortocht langs het Sint Pietersplein is indrukwekkend. Vele supporters moedigen de atleten aan en dat doet goed.

Aan kilometer 28 doet Johan teken dat hij het iets rustiger gaat doen. Ik blijf mijn tempo aanhouden. Zelfs na kilometer 35 laat ik me aanporren door een Italiaan die steeds haasje over doet. De laatste 250 meter reikt hij me de hand en samen lopen we over de streep.

3u33’18” en met een supergevoel wat moet een mens nog meer verlangen. Johan komt iets later binnen in 3u42′.  VENI VEDI VICI. Op naar de volgende.

IMG_3785IMG_3791

De frisse pint is dubbel en dik verdiend

 

 

 

 

Met medaille poseren voor het Colloseum

Geplaatst in Marathons | Een reactie plaatsen

Run For Life Ventoux 2013

Een aantal maanden terug kreeg ik op een avond een telefoontje of ik zin had om mee te werken aan het Ventouxproject voor sporters voor AZG. Het doel van deze actie was geld inzamelen voor het vaccinatieproject tegen mazelen, en uiteraard ook de kale reus van de Provence op te lopen. Ik was meteen verkocht en schreef me dan ook in. SONY DSCOp de startvergadering maakten we kennis met alle deelnemers van de groep. Het leek een enthousiaste groep die er echt voor zou gaan. Met een artikel in de krant en een aankondiging via mail en facebook startte ik mijn eigen sponsorzaak voor dit goede doel. Een snoepverkoop bij vrienden, lopers en collega’s op het werk bracht ook een aardig bedrag op.

De sponsorstortingen liepen vlot binnen en via de maandelijkse uitreksels kregen we de stand van zaken doorgespeeld. We hadden met de groep 13000 euro vooropgesteld als doel. Op de Nationale wandeldag trotseerden we de koude om ons project in de kijker te plaatsen.

IMG_0095087

Als voorbereiding trokken we met enkele sporters naar de Zwalmmarathon. Er werden zelfs enkele trainingslopen georganiseerd om de band tussen de deelnemers te versterken.

Op 28 april liep ik de marathon van Madrid en ik gaf mezelf daarna maar enkele dagen rust. De Stroppenloop in Gentbrugge en de 10 mijl van Aalter (met 8 bruggen in de omloop) gaven me een gerust gevoel en de zekerheid dat ik klaar was voor de Ventoux.

Vrijdagmorgen 16 mei vertrokken Hetty, Marc, Kurt en ikzelf  naar ons verblijf in Condorcet. Na de lange rit doorheen het wisselende Franse  landschap werden we warm ontvangen in La Roseraie-Drôme door de andere sporters. Rond 17u was het team compleet en konden we na een korte briefing onze kamers innemen.IMG_1488IMG_1532IMG_1499

Na de welkomsdrink werd de spaghetti aangebracht. Dit zou ons de nodige koolhydraten en energie moeten geven om de kale reus te bedwingen. Op een deftig uur onder de wol en klaar voor een goede nachtrust.

Om 8u werden we verwacht aan de ontbijttafel. Na een stevig ontbijt werden de laatste richtlijnen doorgegeven. Het zou een natte, koude en  harde strijd worden met de Ventoux. De weergoden hadden het echt niet voor ons, maar we zouden ons niet laten kennen!VentouxS

Met de wagens via de Col de la Madeleine richting Bédoin om daar rond 10u30 de 21 km aan te vatten. Ondertussen hadden de begeleiders de wagens naar Chalet Reynard gebracht. Deze kwamen terug met het nieuws dat alles reeds stevig in de mist zat aan de chalet.Het was dus afwachten wat die puist voor ons nog meer in petto had. Na de groepsfoto aan het officiele startbord gingen we van start. De eerste 2 km liepen we in een lichte regen en in groep naar boven. Nico en Henk namen gezwind het kopwerk voor hun rekening en Leo en Gunter sloten veilig de rangen. Daartussenin hadden Ruth, Hetty, Lieve, Hilde, Chris, Marc, Geert, Frans, cameraman Kurt en ikzelf plaatsgenomen. Met zijn veertienen klommen we aan een rustig tempo de eerste kilometers. Na 3 kilometer kwamen we met een klein groepje voorop. Met Henk, Nico en Kurt liepen we het bosrijke gedeelte van de klim in. Om de 2 kilometer brachten de 3 bevoorradingswagens ons de nodige drankjes en gelletjes aan. De regen werd alsmaar steviger en goed halfweg waren we reeds doorweekt. Voor onze fotografe Kristel was het niet eenvoudig om mooie beelden te nemen. De vele aanmoedigingen onderweg van onze begeleiders Ellen, Annie, Nicole, Anita, Kristel, gastvrouw Nannette en Bert stuwden ons verder de gemene berg op. Na 1 uur klimmen had ik 9,3km op de teller. Ik liep nu in mijn eentje verder. Na 13km was ik ook helemaal doornat en vroeg daarom aan Bert mijn droge regenjas. Een snelle wissel om geen kou te vatten en verder richting Chalet Reynard. Daar aangekomen was de mist reeds zo dik dat je enkel nog een paar meter voor je kon uitzien. Een enkele fietser die veilig  de afdaling probeerde te doen riep me “Allez Courage” toe. De volgwagens waren er niet en ik moest voor mezelf beslissen of het nog verantwoord was om door te gaan, de richtlijnen in mijn achterhoofd houdend. Er was geen onweer dus zette ik de tocht verder. De rugwind stuwde me op het eerste kale, maar onzichtbare gedeelte de helling op. Zichtbaarheid nul. De weinige wagens die nog afdaalden, trokken eens met hun lichten of claxonneerden eens. Ik dacht bij mezelf, wat ben ik aan het doen in zulk een hondenweer. De goede benen en natuurlijk het bereiken van ons doel gaf me kracht om verder te doen.

IMG_1527IMG_1529

Op 1 km van de top kwamen Bert en Nicole plots met de wagen naast me. Nog even en je bent er riepen ze. Ik bracht nog snel een groet aan het Tom Simpson monument en zag dat de ijzige wind er teveel aan was om nog de laatste bocht te nemen. Het was niet meer verantwoord om verder te gaan in de dikke erwtensoep van mist. Geen meter kon je nog voor je uit zien. We besloten zo snel mogelijk de terugtocht in de wagen aan te vatten.

Aan kilometer 18 kwamen we het groepje van Nico, Henk en Kurt tegen. In gezamelijk overleg besloten ze om daar ook te stoppen. De koude en regen had reeds genoeg zijn tol geëist. Allen naar Chalet Reynard om zo snel mogelijk droge kledij aan te trekken en en warme koffie te nuttigen. Daar waren ondertussen ook de andere lopers aangekomen. Enkel Gunter en Ruth liepen ook nog door tot aan het Simpson gedenkteken. Het was een sterke prestatie van de ganse groep om in zulke barre weersomstandigheden te lopen!

Met de groep daarna terug naar ons verblijf om te genieten van een verkwikkende warme douche. ’s Avond ontvingen alle deelnemers een mooi aandenken aan dit Ventoux Run For Life project.IMG_1560

Op zondagochtend terug huiswaarts en nagenieten van een unieke ervaring. De kale natte puist van de Provence en de weergoden  hebben ons niet klein gekregen.

Het Run For Life project bracht tot op heden reeds meer dan 13 000 euro op, en is nog zeker niet afgesloten.

Proficiat aan alle deelnemers en dank aan alle begeleiders, onze gastverblijven en zeker Chris en Annie, de bezielers van dit project.

Geplaatst in Run For LIfe project 2013 | 2 reacties

Preparació Marató de Madrid

Vrijdagavond 5 oktober: Hotel en vlucht geboekt. Zaterdagmorgen 6 oktober: Inschrijving voor de Marathon van Madrid is een feit.

Zondagmorgen met Ilka, Katrien en Ann richting halve marathon Brussel vertrokken. Deze drie dames zitten volop in voorbereiding van de marathon van New York. Ikzelf sukkel met een klein scheurtje in de grote aductor, maar kreeg groen licht van mijn dokter. Onze bedoeling is om een mooi rustig tempo te lopen en met een goed gevoel de aankomst te bereiken. Reeds in de beginfase nemen Katrien en ik een kleine voorsprong. Het gevoel is goed en we houden het tempo van 11k/u aan. Zo finishen we op de grote markt in 1u54. Ann en Ilka volgen iets later. Iedereen tevreden huiswaarts. Volgende stap is 20km Parijs.

IMG_3742

Paris by night. Betoverend mooi.

Op een regenachtige zondagmorgen met een goed gevoel gestart en stelselmatig het tempo iets opgedreven. Alles verliep vlot. Aan kilometer 13 nog een fotootje met de duim hoog, en een kilometer verder was de pret over. Een pijn in de lies was voor mij  geen goed voorteken. Tempo terugschroeven en binnenlopen in 1u32. Best tevreden over de prestatie, maar met met een minder goed gevoel naar huis.

Na Parijs niet meer gelopen en de nodige rust genomen om de blessure (scheur in grote aductor) te laten herstellen. Een bezoekje aan osteopaat Jeroen zou zeker van pas komen. Dus dat deden we ook.

Volgende poging was de aflossingsmarathon in Terneuzen waar we met de Runners deelnamen. Ik nam de eerste 5,4km voor mijn rekening en finishte in 22’23 zonder last. Vanaf toen ben ik  rustig 3 à 4 x in de week een 10km gaan joggen om opnieuw op te bouwen.

2013 Een nieuw jaar en nog 4 maand tijd om verder aan de conditie te werken.

Ik heb me voorgenomen om januari af te sluiten met 200km op de teller. Dat lukt goed en zelfs in februari halen we vlot evenveel kilometer.

Begin maart zakken we naar goede gewoonte  af richting Banyoles om er deel te nemen aan de Mitja Marato van onze vriend Jordi. Mijn doel is daar om vlot te finishen binnen 1u45.IMG_0278

Aangekomen in 1u40 met goed gevoel en 9 km extra om mijn eerste duurloop te volmaken.

Half maart op de SfinxEkiden de snelheid eens testen op 5km. Keurig onder de 21 minuten. De dag nadien Antwerpen Urban Trail op de agenda. Alles verliep vlot tot ik aan km acht plots onzacht in aanraking kwam met de stoepstenen. Enkel verzwikt en dus weekje noodgedwongen verplichte rust.

Eind maart de 25km van Hulst meepikken om mijn derde lange duurloop niet alleen te moeten afwerken. Vlot in 1u57  over de meet en rustig 5km verder om zo met een gerust gevoel verder op te bouwen.

11490_276302665839048_1590576268_nOp vraag van Marc en Eric naar de Zwalmmarathon om als tempomaker hen te begeleiden naar 1u45 halfweg de marathon.

Opdracht goed volbracht en zo een vlot een vijfde lange duurloop afgewerkt.

In de Wolvenjogging opnieuw een snelheidstestje. Vlot onder 21 minuten op 5,1km en dit na duurloop van 28 km daags voordien.

Zondag 21 april stond de Antwerp 10 miles op het programma aan marathontempo. Marathontempo was uiteindelijk iets sneller dan voorzien. Het werd 1u 09’40” en met een goed gevoel huiswaarts. Nog even langs bij osteopaat Jeroen om alles op zijn plaats te zetten, en Madrid we zijn er klaar voor.  Hasta 28 avril.

Vrijdagmorgen 26/04 samen met trein naar luchthaven. In de namiddag aangekomen in hotel en richting EXPODIDOR om onze nummer af te halen. IMG_0910

Even een blik op het af te leggen parkoers, enkele foto’s en we weten wat ons te wachten staat.

IMG_0908

Zaterdag  bezoekje aan het Bernabeustadion en ’s avonds komt ook onze Catalaanse vriend Jordi aan in het hotel. Pasta als avondmaal en vroeg naar bed. De warme Spaanse temperaturen zitten ver van ons af. Hopelijk op marathondag iets beter.

Op zondagmorgen wijst de thermometer maar 4° aan. Dat zal dus een koude marathon worden. Al lopend van het hotel naar de startzone. We smeren de kuiten wat in en trekken onze plastiekzak aan. Dan begint voor ons een lange wachtijd. Meer dan anderhalf uur aanschuiven om de sportassen met reservekledij af te geven. Ondertussen geven ze het startsignaal en we staan nog steeds in de rij. Kostbare tijd gaat verloren. Uiteindelijk draaien we de startboxen in 8 minuten na de start. We zien reeds de ballonnen van 4u40 voor ons uitlopen, en we beginnen aan onze inhaalbeweging.

Gelukkig vinden Johan, Jordi en ikzelf onmiddelijk het juiste ritme. De eerste zes kilometer gaan bergopwaarts, dus dit wordt doseren.

Na tien kilometer laat Johan ons vooruit lopen. Samen met Jordi blijf ik een tempo van 5’04 aanhouden.

scan0001Na km 22 kom ik een oude bekende uit de Praag marathon tegen. De Zuid-Afrikaan waarmee ik daar over de eindstreep liep, loopt enkele meters voor ons uit en ik tik even op zijn schouder. Het was een blij weerzien en we begonnen direct opnieuw te babbelen. Even later liepen we weg van hem. De laatste zeven kilometer waren opnieuw zwaar. Park Retiro kwam in zicht en ik zette mijn eindoffensief in. Resultaat 3u35’09”. Jordi kwam een minuutje later met een nieuw PR blij over de streep. Johan klokte iets later af. Nog snel een groepsfoto en richting hotel voor een warm bad. De thermometer wees die dag niet hoger dan 9° aan. De vele aanmoedigingen van de vele toeschouwers deden ons zeker deugd.

De twee volgende dagen genoten we verder van het mooie Madrid.

Op organisatievlak kunnen ze daar nog wel wat bijsturen.  Het publiek was dan weer fantastisch. Animo was meermaals te horen.

Muchas gratias Madrid y hasta la proxima marathon. IMG_1073

IMG_1079

Geplaatst in Marathons | Een reactie plaatsen

Prague Marathon 2012

Na de marathon van Barcelona een tweetal weken de teugels wat losser gelaten.

Opnieuw met de voorbereiding begonnen op de Lentejogging in Zelzate en de dag nadien de Wolvenjogging in Wachtebeke. Op beide wedstrijden de korte afstand gelopen. Super gevoel. Zondagmorgen richting Rotterdam om Alain te begeleiden op zijn eerste marathon. Voor mij was dit het ideale moment voor een lange duurloop. Vlot een 32km afgelegd en een tevreden clubgenoot over de eindstreep gebracht.

29/04 Zondagmorgen vroeg uit de veren en richting Lembeekse bossen om samen met mijn marathonmaat Johan, Marc en Kurt een 30 kilometer te lopen.

03/05 Via het parkoers van de halve marathon een laatste lange duurloop met  een ommetje langsheen Oosteeklo, Lembeke en Waarschoot. Een 30 km op de GPS en goed gevoel bij aankomst thuis.

Naar de jogging in Bottelare bij onze clubgenoot Marcel voor een 9,8km. Samen met Philippe en Ilse een rustige wedstrijd gelopen. Goed aangekomen en de spieren eens laten losmaken door het plaatselijke kineteam.

11/05 Weekend Praag is aangebroken. Vrijdagmorgen vroeg vertrokken we richting luchthaven. Met de trein via Gent naar Zaventem. Inchecken en na een dik uurtje vliegenom half 11 geland in Praag. Met tram en metro richting Hotel Certovka gelegen aan de imposante Karlovmost (brug).

In een plakkende maar deugddoende warmte (29°) naar de sportbeurs onze startnummers ophalen en verder wat eerste indrukken opdoen van deze mooie stad.

Zaterdag een verkenning van de start en aankomst zone,  een boottochtje op de Moldau en s’ avonds een laatste pastaschotel  bij Ristorante Casanova en wat vroeger onder de wol.

Zondagmorgen vroeg ontbijt want om 9u worden we reeds aan de start verwacht. Met de metro zijn we snel aan de startzone. De temperatuur is aan de frisse kant, maar doenbaar. De nodige GU gels in de achterzak, plastiekzak aandoen, sportzak afgeven en op naar de start.

Onmiddellijk op schema en een goed gevoel in de benen doen mijn vertrouwen groeien.    Als Johan na 10km me komt zeggen dat het zijn dag niet zal worden sta ik er alleen voor. Niet voor lang want een kilometer verder komt Ludo uit Edegem naast mij lopen en we geraken aan de praat. Ons doel om naar 3u30 te lopen brengt ons voor de rest van de wedstrijd samen. We blijven al babbelend over van alles en nog wat onze weg verder zetten en blijven perfect op schema.

Aan kilometer 38 plaats ik nog een kleine versnelling, met het oog om de 3u30. te halen. Ludo haakt daar af. Ik roep hem toe zo lang mogelijk vol te houden.

De vele kasseistroken en bruggen beginnen ook voor mij hun tol te eisen. Aan km 40 nog een laatste tunnel door en met blik op oneindig richting finishlijn.

In de laatste 400 meter kom ik terug bij een Zuid-Afrikaan waar we onderweg ook een fijne babbel mee gemaakt hadden. Hij lacht en zegt verwonderd: je bent er terug! Samen lopen we over de eindstreep en geven we elkaar een dikke proficiat. Iets later komt ook Ludo over de streep, hij liep zijn tweede beste marathon. Voor Johan kwam de finishlijn wat later in zicht, ziekte en antibiotica tot enkele dagen voor de marathon zijn nu eenmaal geen ideale aanloop naar de wedstrijd.  Op naar de massagetafel. Daar ons eens goed laten onder handen nemen door het kineteam en na een uurtje waren we weer de oude. Uiteraard een frisse pint als beloning!

De marathon van Praag is een mooie maar tamelijk zware marathon. Dit omwille van de vele kasseistroken en bruggen in het traject. Hoogtepunten zijn de 2 passages op de Karlovbrug en de vele mooie gebouwen die je voorbijloopt langs het parkoers. Als toerist is de stad zeker aan te bevelen.

Geplaatst in Marathons | 2 reacties

El camino de la maratón de Barcelona

De weg naar  de Marathon van Barcelona begon in september 2011 toen onze Catalaanse vriend Jordi mij vroeg om hem te begeleiden op zijn eerste marathon in Barcelona. In eerste instantie had ik  wat twijfels omdat ik reeds beslist had om de marathon van Praag te lopen in het voorjaar. In een ver verleden had ik ook eens twee marathons op korte periode gelopen en daarom antwoorde ik positief op zijn oproep. Aan inzet geen probleem. Begin januari begon ik reeds kilometers te verzamelen om de basisconditie op peil te houden. Op 22 januari kwam er echter een kink in de kabel. Na een duurloopje kwam ik ten val. Rib gekneusd en handen geschaafd. Het was zo mooi begonnen. Ik had in januari bijna nooit meer dan 200 km gelopen. Op de koop toe begon het in februari nog te vriezen. Dus na een tweetal weekjes noodgedwongen rust begon ik opnieuw rustig aan op te bouwen. De winterjogging in Deinze gaf me opnieuw wat vertrouwen. De ribbenkast stoorde me niet zoveel meer. Wel had ik last van mijn ademhaling. Lap, de voorbereiding werd nogmaals in de war gestuurd door een zware verkoudheid. Antibiotica is enkel goed voor herstel, maar niet bevordelijk voor conditievorm. Begin maart was de  Mitja marato del pla de l’Estany gepland. De prachtige halve marathon waar onze vriend Jordi organisator van is moest een laatste conditietest worden. Ik had mezelf een tijd van 1u45 voorop gesteld. Samen met Gerald begonnen we de wedstrijd. Samen gezellig praten en genieten van de mooie natuur die deze westrijd te bieden geeft. Ik had een goed gevoel tot kilometer 13. Daarna speelde mijn ademhaling wat op. Ik liet Gerald van me weglopen. De laatste  twee kilometer kwam Dirk B me tegemoet gelopen en vergezelde me naar de eindstreep. Eindtijd 1u40’40”. Beoogde tijd behaald, maar het gevoel was niet opperbest.

9/03 Deze week reeds tweemaal (15k op de loopband en 13k in het kasteel) gelopen. Vandaag een 30km aan toegevoegd met een goed gevoel. Weektotaal van 78 km. Marc besluit ook om mee te gaan naar de marathon. Met ons tweetjes gaan we Jordi naar een mooie tijd brengen.

13/03 Opnieuw een kink in de kabel. Een wonde aan het hoofd (zes draadjes) weerhouden me om mijn geplande duurloop van 23 km te doen. Gelukkig kunnen we de dag nadien opnieuw de loopschoenen aantrekken zonder hoofdpijn. 16/03 Laatste lange duurloop van 30 km. weektotaal 60 km. Op de Sfinx Ekiden in Gent doen we een laatste testje op 10 km. Een echt zeker gevoel hou ik er niet aan over dus vertrekken we ietsje onzeker richting Marathon Barcelona.

Vrijdagmiddag  worden we op de luchthaven opgewacht door onze vriend Jordi. Voorlopig zijn er nog geen zenuwen te bespeuren. Richting marathonbeurs om de startnummers op te halen. Na de beurs wat sightseeing en richting appartement. Alles verloopt rustig en de sfeer zit goed. Samen het avondmaal bereiden en wat gezellig praten over vanalles en nog wat.

Zaterdagmorgen naar Montjui om deel te nemen aan de breakfastrun. De laatste vier kilometer van de Olympische marathon eens overdoen, en je daarna eventjes echt kampioen voelen is een mooie belevenis. Het waren wel echte kuitenbijters en maar goed dat we ze op zondag niet meer hoeven te doen. In de namiddag verder genieten van wat het mooie Barcelona te bieden geeft.

Wekker een uurtje verder draaien en in ons bed.

Zondagmorgen om zes uur opstaan en met de metro naar de start. Om 8u30 weerklinkt het startschot van de Marato de Barcelona.

Onmiddelijk in het perfecte ritme en een goed gevoel. Onze vriend Jordi volgt zonder probleem het tempo. Na een drietal kilometer komt een clubgenoot van hem ons groepje vergezellen. Wat kennismaken en onze wedstrijd verderzetten. Genieten van alle bezienswaardigheden en van de aanmoedigingen onderweg. Alles loopt ideaal. Danny  Van Hamme komt ons iets later voorbijgelopen en we wensen elkaar een mooie wedstrijd toe. Halfweg klokken we af op 1u 45 zoals vooropgesteld. Na 27 kilometer begint het voor Jordi iets zwaarder te worden en Marc en ik besluiten om elk met een atleet verder te gaan. Een versnelling is voor de twee Marc’s voldoende om een kloof te slaan tussen mij en Jordi. Aan kilometer dertig is er echter nog niets verloren. Perfect op 2u 30 minuten. Iets verder begint het voor Jordi echt zwaar te worden en besluiten we om het tempo wat te drukken.

Uiteindelijk bereiken we samen als echte winnaars de aankomst in 3u43’01”. Voor mij was deze marathon een ideale opsteker na een ietwat moeizame voorbereiding. Ik voelde me echt goed en kende weinig problemen achteraf. Marc maakte ons teamwerk als begeleiders perfect af en zette onze andere vriend aan de aankomst af in 3u25’00”.

Met een tevreden gevoel huiswaarts en op naar Praag.

Geplaatst in Marathons | 5 reacties

Dublin Marathon 2011

Het parkoersprofiel voorspelde dat de Dublin marathon een pittige marathon zou worden.

Na 8 weken intens trainen trokken we met een goed gevoel richting Dublin. Op de marathonbeurs maakten we nog een laatste chek up van het af te leggen traject, en trokken richting Maldron hotel.

Op zondagmorgen was er de breakfastrun. Vele nationaliteiten liepen er samen de 4,8 km loop langsheen de Liffey en genoten daarna van een gezellig ontbijt.

Na de breakfastrun namen we de tijd om de stad te verkennen. De beste manier is nog steeds de Hop on Hop off bussen. Deze rijden langsheen  alle bezienswaardigheden van Dublin, en je kan erop of eraf wanneer je maar wil.

Op Bank Holiday Monday is het dan zover.  Alle lopers verzamelen samen aan de start. Met 14.000 lopers kenden ze dit jaar een nieuw deelnemersrecord.  Ik vertrok aan een tempo van 8′ per mile, wat me een eindtijd van 3u30 zou moeten opleveren. Na de eerste helling (mile 2) zat ik perfect op schema. Alles verliep prima en ik kon met een goed gevoel mijn weg verder zetten, genietend van de doortocht in het mooie Phoenix park (mile 4 tot 8). Halfweg klokte ik een tijd van 1u45’40. Met het idee goed op schema te zitten zette ik mijn weg verder doorheen een enthousiaste massa van toeschouwers. “You are doing well” klonk het van alle kanten. Deze bemoedigende woorden stuwden me verder. 2 miles voor de finish waren de zwaarste klimmetjes achter de rug en kon ik mijn snelheid nog wat opdrijven. Dit resulteerde in een 3u27’14” op de aankomstklok. Tevreden nam ik mijn medaille in ontvangst, dan naar de deugddoende massage en wachten op de aankomst van Wim. Met de taxi richting hotel en nog eens nagenieten in een warm badje.

s’ Avonds  trokken we naar de Marathonparty in het Holiday Inn hotel. Daar genoten we van een gezellige avond met eten, dans en muziek. Ook de foto’s met de winnaar Geoffrey Ndungu mochten niet ontbreken.

Dublin heeft vele mooie plaatsen waar het aangenaam vertoeven is. O’Connell street, Temple Bar, Trinity College en wandelen langsheen de Liffey zijn er slechts enkele toeristische trekpleisters. Ook de gezellige Ierse pubs met muziek en dans lokken veel volk. Kortom de Dublin marathon is een pittige maar mooie aanrader.

Geplaatst in Marathons | 3 reacties