Dublin Marathon 2011

Het parkoersprofiel voorspelde dat de Dublin marathon een pittige marathon zou worden.

Na 8 weken intens trainen trokken we met een goed gevoel richting Dublin. Op de marathonbeurs maakten we nog een laatste chek up van het af te leggen traject, en trokken richting Maldron hotel.

Op zondagmorgen was er de breakfastrun. Vele nationaliteiten liepen er samen de 4,8 km loop langsheen de Liffey en genoten daarna van een gezellig ontbijt.

Na de breakfastrun namen we de tijd om de stad te verkennen. De beste manier is nog steeds de Hop on Hop off bussen. Deze rijden langsheen  alle bezienswaardigheden van Dublin, en je kan erop of eraf wanneer je maar wil.

Op Bank Holiday Monday is het dan zover.  Alle lopers verzamelen samen aan de start. Met 14.000 lopers kenden ze dit jaar een nieuw deelnemersrecord.  Ik vertrok aan een tempo van 8′ per mile, wat me een eindtijd van 3u30 zou moeten opleveren. Na de eerste helling (mile 2) zat ik perfect op schema. Alles verliep prima en ik kon met een goed gevoel mijn weg verder zetten, genietend van de doortocht in het mooie Phoenix park (mile 4 tot 8). Halfweg klokte ik een tijd van 1u45’40. Met het idee goed op schema te zitten zette ik mijn weg verder doorheen een enthousiaste massa van toeschouwers. “You are doing well” klonk het van alle kanten. Deze bemoedigende woorden stuwden me verder. 2 miles voor de finish waren de zwaarste klimmetjes achter de rug en kon ik mijn snelheid nog wat opdrijven. Dit resulteerde in een 3u27’14” op de aankomstklok. Tevreden nam ik mijn medaille in ontvangst, dan naar de deugddoende massage en wachten op de aankomst van Wim. Met de taxi richting hotel en nog eens nagenieten in een warm badje.

s’ Avonds  trokken we naar de Marathonparty in het Holiday Inn hotel. Daar genoten we van een gezellige avond met eten, dans en muziek. Ook de foto’s met de winnaar Geoffrey Ndungu mochten niet ontbreken.

 

 

 

Dublin heeft vele mooie plaatsen waar het aangenaam vertoeven is. O’Connell street, Temple Bar, Trinity College en wandelen langsheen de Liffey zijn er slechts enkele toeristische trekpleisters. Ook de gezellige Ierse pubs met muziek en dans lokken veel volk. Kortom de Dublin marathon is een pittige maar mooie aanrader.

Nykrediet Kopenhagen Marathon 2011fuldført mission

Vrijdagmorgen 07u: Op weg naar Evergem station om de trein richting Brussels Airport te nemen. 13u: Aankomst in Københavns Lufthavn. Een kwartiertje met de  trein richting stad en een stukje te voet naar het Starhotel achter het treinstation. Na een korte stop in de hotelkamer met de bus naar het Osterbro atletiekstadion om de startnummers op te halen. De inDgang vinden was vrij  goed aangeduid. Je ziet maar dat Deens niet zo moeilijk is als je een klein beetje kan lezen. Na de sportbeurs een goed avondmaal (PASTA) en dan naar bed. Zaterdag mochten we ons niet teveel vermoeien, dus kozen we voor de HOP ON HOP OF bus die ons in de vele mooie stadsgedeelten bracht. Een bezoek aan de Carlsberg brouwerij moesten we jammer genoeg aan ons laten voorbijgaan. Na een zonnige visitdag op naar Nyhaven voor een stevig avondmaal (wat dacht je van PASTA). Niet te laat terug op hotel en onder de wol. Zondagmorgen om 6u30 eenzaam aan de ontbijttafel. Stelselmatig druppelden andere lopers de eetruimte binnen. We waren dus niet de enige lopers in dit hotel. Om 08u00 richting startzone aan Island Brygge.

Dit was een kwartiertje stappen van het hotel, dus konden Johan en ik ons op een ideale manier op de marathon voorbereiden.

Een paar fotootjes terwijl we er nog toonbaar uitzien (je weet maar nooit) en op naar de START.  9u30: De 11.000 deelnemers zetten zich langzaam in beweging  over de brug richting binnenstad. Voorbij het oudste Europese pretpark TIVOLI voert de marathon ons langsheen de mooiste plekjes die Kopenhagen te bieden heeft. De in grote getallen opgekomen supportersmassa brengt je op sommige momenten in andere sferen. Km 14. Onze supprters staan een tweede maal op post. Vanzelfsprekend gaat het hier nog al spelend. Halfweg word het stralende zonnetje weggemoffeld achter een grijs hemeldek met niets goeds voorspellende wolken. En inderdaad iets later komen de eerste regendruppels naar beneden. Een goede afkoeling na het warme begin. Aan km 25 staan Katrien en Maria weer trouw op post. Het flesje water wordt dankbaar aangenomen en we kunnen weer een stuk verder. Op km 30 loopt alles nog naar wens. De zon komt weer langzaam door de wolken en de kilometers tellen vanaf nu verder op. Na km 34 komen de mannen met de ballonnen ons wat aanporren. Dit geeft een signaal om wat harder te gaan. Op dit moment besef ik dat ook ikzelf daardoor sneller ga en zo van Johan wat afstand neem. De brug nogmaals over en de laatste kilometer staat in zicht. 3u31’21” staat boven op de grote tijdsklok die  boven het doek met MAL (aankomst) hangt. Tevreden wachtend op Johan die iets later eveneens tevreden binnenloopt. Het doel is bereikt. Nu komt het nagenieten. Dank aan ieder die op welke manier dan ook, me op de weg naar Kopenhagenmarathon gesteund heeft.

Tak for denne smukke Copenhagen Marathon

Laatste loodjes wegen …

Een week voor de marathon. In Bottelare een vlotte 10 km gelopen op een heuvelachtig parkoers, wat me een tevreden gevoel gaf. In laatste instantie met een team naar Zelzate Ekiden afgezakt om een 50 km aflossing te lopen. Ik had me voorgenomen om aan marathontempo 12km/u te lopen, maar toen Jan het beste van zichzelf had gegeven op zijn 5 km kon ik niet anders dan het tempo iets hoger te leggen. Ik liep buiten mijn verwachtingen de eerste 10 km aan 14km/u. Cyriel, Erik en Gerald liepen eveneens voor wat ze waard waren.

Mijn tweede 10 km verliep bijna even vlot als de eerste. Na deze wedstrijd had ik echt het gevoel dat het zeker moet lukken in Kopenhagen. Enkel een verkoudheid stoord me nog een beetje. In ieder geval voorspellen de weergoden een mooi weekend.

Hopelijk loopt het in de marathon even gesmeerd als de laatste week?

Nykredit Copenhagen marathon 16 dage til start 22. maj 2011

Ja, nog 16 dagen vooraleer we onze volgende marathon aanvatten.

Vorig weekend een lange duurloop (31km) afgewerkt met JohanVDG op zaterdagmorgen, en een zwaar gevoel in de benen. Wat wil je als je weekkilometerteller nog eens na een paar jaar boven de honderd komt. In de namiddag de laatste voorbereidingen voor de Ekiden getroffen en zondag genoten van een rustige namiddag in de praatstoel op de Ekiden. Maandag was het opnieuw de tijd om de beentjes wat te strekken. Een snelle 10 km stond op mijn programma. Deze verliepen uitzonderlijk vlot. Ik had niet verwacht het vooropgestelde marathontempo te halen, maar dit was buiten verwachting best geslaagd te noemen. Op dinsdag met muziek in de oren opnieuw een 20 km. Op de tonen van Van Halen vertrokken, ook de Beasty Boys en Roxette zongen me onderweg de moed in. Met Heroes van David Bowie voelde  ik me ook nog eens de held van de dag  toen ik de oprit terug opliep. Een goed gevoel na een winderige loop langsheen de Evergemse wegeltjes.

Volgende week nog een weekje van rond de 80 km proberen te draaien en alles komt op zijn plooi.

Eerste duurlopen achter de rug.

Aan Loch Ness

Zondagvoormiddag 10/04 met Erik DS vertrokken voor een duurloopje van 30 km. Onderweg kwam Johan VDG ons tegemoet gelopen en hij vergezelde ons naar het Kasteel van Wippelgem. Daar wachtte een groepje Runners ons op. Samen maalden we enkele toertjes in de mooie omgeving. Eric keerde na 24 km huiswaarts. Johan en ik liepen nog een eindje verder, om na 3 uur een 30km te kunnen optekenen. Gevoel was goed, maar wel wat last in de bovenbenen. Donderdagnamiddag liep ik een 30 km in gezelschap van Erik DS. Na een rustige start liepen we een vlot tempo van 5’30”. Erik was na 24km thuis en na een verfrissende slok water liep ik nog een zes kilomter verder.  Ik probeerde het tempo hoog te houden, en dat lukte me welliswaar. Met een tevreden gevoel kon ik naar de Schotse Highlands op vakantie vertrekken. Daar liep ik enkel een korte 8 km op de loopband. Dinsdagavond nog een rustige 17 km. Vandaag eventjes naar de osteopaat om alles op zijn plaats te trekken, en zaterdag lopen we de Blotevoetenloop in Oostduinkeke voor Broederlijk Delen. Met nog een maand te gaan begint het goed gevoel te komen.

Lentejogging Zelzate

Vorige week een drietal trainingen achter de rug die me toch het vertrouwen gaven om verder op te bouwen naar Kopenhagen toe. Rustig aan de kilometers opbouwen tot aan een halve marathon, en voelen dat de pijn wegblijft is perfect. Tijd om ook eens het tempogevoel te testen.  In de Lentejogging in Zelzate wou ik de 13,5km aan marathontempo (12km/u) afwerken.  Na een rustige startkilometer  kwamen de beentjes vlotjes op tempo. De ademhaling bleef ook optimaal en ik nestelde me in een groepje met andere Runners. Met Frank en Chris bleven we goed ronddraaien. In de laatste ronde liepen beiden nog van mij weg. Ik liep uiteindelijk na 55’46″ over de finish. Goed voor een 11e plaats op 36 deelnemers. Met een tevreden gevoel naar huis gegaan en zondag beginnen we aan onze eerste 30km.

Een nieuwe lente, een nieuwe start

Na een gedwongen periode van rust (scheenbeenvliesontsteking) zagen we zaterdag op de Sfinx Ekiden hopelijk licht aan het eind van de donkere blessuretunnel. Zes weken gedwongen rust was wat teveel van het goede. Met een groep atleten uit Evergem reden we richting Watersportbaan om onze 1 MEI EKIDEN te promoten. Drie prille twintigers, twee dertigers en deze iets meer op leeftijd gekomen vijftiger trokken er de loopschoenen aan. Tussendoor wat flyeren  en ons dan focussen op de aflossingsmarathon. Maar liefst 215 sportieve teams stonden aan de startlijn. Ondergetekende kon na zes weken inactiviteit de teugels nog eens lossen en begon gezwind aan de eerste kilometer. Zalig gevoel, maar iets verderop begon het al. Was het het zwarte Ekiden shirt, of de eerste lentezon die het zweet op mijn voorhoofd liet parelen? Wat verder door de eerste bocht kon ik iets meer genieten van de frissere tegenwind. Uiteindelijk gaf  ik tevreden na 22’06 de tasuki door aan mijn teamgenoot. Ook de andere mannen gaven het beste van zichzelf en we legden beslag op een mooie 27e plaats in 3u05′.

Geen last van mijn scheenbeen, en dat was een goed gevoel. Eventjes nog een lekkere massage meegepikt en na het vochtgehalte op peil te hebben gebracht tevreden naar huis.

Zondagmorgen  naar de Blaarmeersen voor een nieuwe 5 km. Daar konden we uitpakken met onze nieuwe Runnersoutfit. Maar liefst 60 leden waren er aanwezig voor de drie verschillende afstanden. Na een te laat afgeschoten startschot begaven we ons op weg langsheen de mooie natuur die de Gentse Blaarmeersen ons te bieden geeft. Een gezellig babbeltje met Joeri (Cremke) zorgde ervoor dat ons tempo ideaal was. Na 29’30”  liep ik over de eindstreep. Opnieuw niets negatiefs gevoeld en dat gaf me goede hoop.

Vandaag de schoenen aan voor een rustige 10k langheen mijn vertrouwde traject. Het leek een eeuwigheid geleden, zelfs de bomen in het Kasteel van Wippelgem bleken me als nieuwkomer te begroeten. Na twee rondjes genieten van de natuur keerde ik huiswaarts.

De eerste meters zijn gelopen, de voorbereiding voor de marathon kan van start gaan. Kopenhagen here we come!